ໂທມັດ ອາດີສັນ (Thomas Edison) ແມ່ນໃຜ?

ໂທມັດ ອາດີສັນ (ເກີດ 11 ກຸມພາ 1847 – ເສຍຊີວິດ 18 ຕຸລາ 1931) ເປັນ ນັກປະດິດ ແລະ ນັກທຸລະກິດ ຊາວ ອາເມຣິກັນ ຜູ້ມີຊື່ສຽງ ລາວໄດ້ສ້າງ ສິ່ງສຳຄັນຫຼາຍຢ່າງ ທີ່ປ່ຽນແປງໂລກ ເຖິງແມ່ນວ່າ ລາວບໍ່ໄດ້ເປັນຜູ້ຄິດຄົ້ນ ຫຼອດໄຟ ອັນທຳອິດ ແຕ່ລາວໄດ້ເຮັດອັນໜຶ່ງ ທີ່ເຮັດວຽກໄດ້ດີກວ່າຫຼາຍ ອາດີສັນ ໄດ້ຮັບ ສິດທິບັດ 1,093 ອັນ ສຳລັບການປະດິດຂອງລາວ ນີ້ຫຼາຍກວ່າ ນັກປະດິດຄົນອື່ນໆ ໃນເວລານັ້ນ ລາວຍັງໄດ້ກໍ່ຕັ້ງ ບໍລິສັດ ເຈເນຣັລ ອີເລັກທຣິກ ເພື່ອຜະລິດ ການປະດິດບາງອັນ ຂອງລາວ ລາວໄດ້ເສຍຊີວິດ ຈາກພະຍາດ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ພະຍາດເບົາຫວານ.

“Thomas Alva Edison, three-quarter length portrait, seated, facing front”. Photographic print.

ຄຳເວົ້າ: ເອດີສັນ ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ອັດສະລິຍະພາບ ມາຈາກແຮງບັນດານໃຈ ພຽງແຕ່ໜ້ອຍໜຶ່ງ ສ່ວນໃຫຍ່ແລ້ວ ມາຈາກການອອກແຮງ ແລະ ຄວາມພະຍາຍາມ ຢ່າງໜັກ — ຈາກ Harper’s Monthly (ກັນຍາ 1932).

ເກີດ	11 ກຸມພາ 1847 ໄມລານ, ໂອໄຮໂອ, ສະຫະລັດອາເມຣິກາ
ເສຍຊີວິດ	18 ຕຸລາ 1931 (ອາຍຸ 84 ປີ) ເວັສ໌ອໍເຣນຈ໌, ນິວເຈີຊີ, ສະຫະລັດອາເມຣິກາ
ສາເຫດການເສຍຊີວິດ	ພະຍາດເບົາຫວານ
ອາຊີບ	ນັກປະດິດ, ນັກວິທະຍາສາດ, ນັກທຸລະກິດ
ຄູ່ສົມລົດ	ແມຣີ ສະຕິວເວລ (ແຕ່ງງານ 1871–1884) ມີນາ ເອດີສັນ (ແຕ່ງງານ 1886–1931)
ລູກ	ມາຣິອອນ ເອສະແຕລ ເອດີສັນ (1873–1965) ໂທມັດ ອາລ໌ວາ ເອດີສັນ ຈູເນຍ (1876–1935) ວິລລຽມ ເລສລີ ເອດີສັນ (1878–1937) ແມດເດີລິນ ເອດີສັນ (1888–1979) ຊາລສ໌ ເອດີສັນ (1890–1969) ທີໂອດໍ ມິນເລີ ເອດີສັນ (1898–1992)
ພໍ່ແມ່	ແຊມມຽວລ ອອກເດັນ ເອດີສັນ ຈູເນຍ (1804–1896) ແນນຊີ ແມທທິວສ໌ ເອລລິອອດ (1810–1871)
ຍາດພີ່ນ້ອງ	ລູອິສ ມິນເລີ (ພໍ່ເມຍ)

ຊີວິດໄວເດັກ ແລະ ການຮຽນຮູ້ ຂອງເອດີສັນ (Edison’s Early Life and Learning)

ເອດີສັນ ຕອນເປັນເດັກ ອາຍຸ 14 ປີ (Young Thomas Edison, age 14).

ໂທມັດ ອາລ໌ວາ ເອດີສັນ ເກີດຢູ່ ໄມລານ, ໂອໄຮໂອ ຕອນລາວອາຍຸໄດ້ 7 ປີ ຄອບຄົວຂອງລາວ ໄດ້ຍ້າຍໄປ ພອດຮິວຣອນ, ມິຊິແກນ ໂທມັດ ໄດ້ເລີ່ມໄປໂຮງຮຽນ ຊ້າໜ້ອຍໜຶ່ງ ເພາະລາວປ່ວຍ ຫຼັງຈາກພຽງແຕ່ 3 ເດືອນ ລາວໄດ້ອອກຈາກໂຮງຮຽນ ລາວພົບວ່າ ມັນຍາກ ທີ່ຈະຕັ້ງໃຈຟັງ ອາຈານຂອງລາວ

ໂຊກດີ ແມ່ຂອງລາວ ເຄີຍເປັນຄູສອນ ໃນ ການາດາ ນາງໄດ້ສອນໂທມັດ ຢູ່ເຮືອນ ແມ່ຂອງລາວ ຊ່ວຍໃຫ້ລາວຮັກ ການຮຽນຮູ້ ແລະ ການສຳຫຼວດ ແນວຄິດໃໝ່ໆ

ການປະເຊີນຄວາມທ້າທາຍ ແລະ ການຫາວຽກ (Facing Challenges and Finding Work)

ຕອນໂທມັດອາຍຸໄດ້ 12 ປີ ລາວໄດ້ເປັນ ໄຂ້ອອກຜື່ນແດງ ພະຍາດນີ້ ເຮັດໃຫ້ລາວສູນເສຍ ການໄດ້ຍິນສ່ວນໃຫຍ່ ລາວກາຍເປັນຄົນຫູໜວກ ຢ່າງສົມບູນ ຢູ່ຫູຊ້າຍ ແລະ ເກືອບຫູໜວກ ຢູ່ຫູຂວາ ຕອນລາວອາຍຸໄດ້ 13 ປີ ລາວໄດ້ເລີ່ມເຮັດວຽກ ລາວຂາຍລູກກວາດ, ໜັງສືພິມ ແລະ ຜັກ ຢູ່ເທິງລົດໄຟ ລາວໃຊ້ເງິນ ທີ່ລາວຫາໄດ້ ໄປຊື້ສິ່ງຂອງ ສຳລັບການທົດລອງ ເຄມີສາດ ແລະ ໄຟຟ້າ ຂອງລາວ.

ມື້ໜຶ່ງ ເອດີສັນ ໄດ້ຊ່ວຍເດັກຊາຍຄົນໜຶ່ງ ຈາກລົດໄຟທີ່ຫຼຸດຄວບຄຸມ ພໍ່ຂອງເດັກຊາຍ ຮູ້ສຶກຂອບໃຈຫຼາຍ ລາວໄດ້ສອນເອດີສັນ ວິທີເປັນ ພະນັກງານ ໂທລະເລກ ພະນັກງານໂທລະເລກ ສົ່ງຂໍ້ຄວາມ ໂດຍໃຊ້ສັນຍານໄຟຟ້າ ຕອນລາວອາຍຸໄດ້ 16 ປີ ເອດີສັນ ໄດ້ເຮັດ ການປະດິດ ຄັ້ງທຳອິດຂອງລາວ ມັນຖືກເອີ້ນວ່າ “ເຄື່ອງຊ້ຳອັດຕະໂນມັດ” ເຄື່ອງນີ້ ຊ່ວຍສົ່ງສັນຍານໂທລະເລກ ໄດ້ໄວຂຶ້ນ ລະຫວ່າງສະຖານີ.

ອາຊີບອັນໜ້າອັດສະຈັນ ຂອງເອດີສັນ (Edison’s Amazing Career)

ໃນປີ 1868 ເອດີສັນ ໄດ້ຍ້າຍໄປ ບອດສະຕັນ ລາວໄດ້ເຮັດວຽກ ໃຫ້ບໍລິສັດ ເວສເທີຣ໌ນ ຢູນຽນ ໃນຖານະ ພະນັກງານໂທລະເລກ ລາວເຮັດວຽກ ເປັນເວລາຍາວນານ 12 ຊົ່ວໂມງຕໍ່ມື້ 6 ມື້ຕໍ່ອາທິດ ພາຍໃນ 6 ເດືອນ ລາວໄດ້ຮັບ ສິດທິບັດ ຄັ້ງທຳອິດ ຂອງລາວ ສຳລັບເຄື່ອງບັນທຶກຄະແນນສຽງ ໄຟຟ້າ ເຄື່ອງນີ້ ເຮັດໃຫ້ການລົງຄະແນນສຽງ ໄວຂຶ້ນ ແນວໃດກໍ່ຕາມ ລາວບໍ່ສາມາດຫາໃຜ ມາຊື້ມັນໄດ້.

ຈາກນັ້ນ ເອດີສັນ ໄດ້ຍ້າຍໄປ ນິວຢອກ ລາວໄດ້ເລີ່ມເຮັດວຽກ ໃຫ້ບໍລິສັດໜຶ່ງ ສ້ອມແປງເຄື່ອງຈັກ ຂອງພວກເຂົາ ໃນຕອນກາງຄືນ ລາວຍັງສືບຕໍ່ເຮັດວຽກ ໃນໂປຣເຈັກ ແລະ ແນວຄິດ ຂອງຕົນເອງ.

ຫ້ອງທົດລອງ ເມນໂລພາກ (The Menlo Park Laboratory)

ໃນປີ 1876 ເອດີສັນ ໄດ້ໃຊ້ເງິນ ຈາກການປະດິດຂອງລາວ ເພື່ອເປີດ ຫ້ອງທົດລອງຂອງຕົນເອງ ມັນຢູ່ໃນ ເມນໂລພາກ, ນິວເຈີຊີ ເອດີສັນ ໄດ້ຈ້າງທີມງານ “ມັກເກີສ໌” — ນັກວິທະຍາສາດ, ນັກຄະນິດສາດ ແລະ ຊ່າງຝີມື ຈາກທົ່ວໂລກ ພວກເຂົາເຮັດວຽກນຳກັນ ເປັນທີມ ເພື່ອແກ້ບັນຫາຕ່າງໆ ນີ້ຄືການເກີດຂຶ້ນ ຂອງຫ້ອງທົດລອງ ການຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ພັດທະນາ (R&D) ສະໄໝໃໝ່ ເມນໂລພາກ ໄດ້ກາຍເປັນ ທີ່ມີຊື່ສຽງຫຼາຍ ພາຍໃນເວລາພຽງແຕ່ ກວ່າ 10 ປີ ມັນເຕີບໂຕຂຶ້ນ ຈົນກວມເອົາ ສອງບລັອກເມືອງ ການປະດິດສຳຄັນຫຼາຍຢ່າງ ມາຈາກຫ້ອງທົດລອງນີ້.

ເອດີສັນ ໄດ້ສະແດງໃຫ້ໂລກເຫັນວ່າ ທ່ານສາມາດ “ຜະລິດ” ການປະດິດໄດ້ ໂດຍການມີພື້ນທີ່ສະເພາະ, ທີມງານຜູ້ຊ່ຽວຊານ ແລະ ຊັບພະຍາກອນຫຼາຍ.

ການປະດິດອັນໜ້າອັດສະຈັນ ຂອງລາວ (His amazing inventions)

ເຄື່ອງຫຼິ້ນສຽງ: ການເກີດຂຶ້ນ ຂອງສຽງທີ່ບັນທຶກໄວ້ (The Phonograph: The Birth of Recorded Sound)

ໂທມັດ ເອດີສັນ ພ້ອມ ໂຟໂນກຣາຟ ແບບກະບອກ ຍຸກຕົ້ນ ຂອງລາວ ໃນປີ 1878 (Thomas Edison and his early phonograph. Cropped from Library of Congress copy).

ກ່ອນປີ 1877 ຫາກທ່ານຢາກຟັງເພງ ທ່ານຕ້ອງຢືນຢູ່ ໃກ້ກັບຄົນ ທີ່ຫຼິ້ນເຄື່ອງດົນຕີ ຫາກທ່ານຢາກຟັງ ຄຳປາໄສ ທ່ານຕ້ອງຢູ່ ໃນຫ້ອງດຽວກັນ ກັບຜູ້ເວົ້າ ເມື່ອສຽງຖືກສ້າງຂຶ້ນແລ້ວ ມັນຫາຍໄປ ໃນອາກາດ ຕະຫຼອດໄປ ໂທມັດ ເອດີສັນ ໄດ້ປ່ຽນແປງສິ່ງນັ້ນ ດ້ວຍການປະດິດ ໂຟໂນກຣາຟ.

ໂຟໂນກຣາຟ ເປັນສິ່ງມະຫັດສະຈັນ ທາງກົນຈັກ ມັນໃຊ້ປາກເຂົ້າ ພ້ອມເຍື່ອບາງຫຼາຍ (ໄດອະແຟຣມ) ເຊື່ອມຕໍ່ກັບ ເຂັມຄົມ ເມື່ອເອດີສັນ ເວົ້າເຂົ້າໄປ ໃນປາກເຂົ້າ ຄື້ນສຽງ ຈາກສຽງຂອງລາວ ເຮັດໃຫ້ເຍື່ອນັ້ນ ສັ່ນສະເທືອນ ການສັ່ນສະເທືອນເຫຼົ່ານີ້ ດັນເຂັມ ເຂົ້າໄປໃນກະບອກໝູນ ທີ່ຫຸ້ມດ້ວຍ ແຜ່ນດີບຸກ ເຂັມ ແກະລ່ອງນ້ອຍໆ ເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນ ທີ່ກົງກັບ ການສັ່ນສະເທືອນຂອງສຽງລາວ ເພື່ອຫຼິ້ນສຽງກັບຄືນ ເຂັມອີກອັນໜຶ່ງ ຈະຕິດຕາມ ລ່ອງເຫຼົ່ານັ້ນ ເຮັດໃຫ້ເຍື່ອສັ່ນສະເທືອນ ແລະ ສ້າງສຽງຂຶ້ນມາໃໝ່.

ສິ່ງທຳອິດ ທີ່ເຄີຍຖືກບັນທຶກ ຄືເອດີສັນ ທ່ອງບົດກອນເດັກ “Mary Had a Little Lamb” ເມື່ອລາວຫຼິ້ນມັນກັບຄືນ ແລະ ໄດ້ຍິນສຽງ ຂອງຕົນເອງ ແມ້ແຕ່ລາວເອງ ກໍ່ແປກໃຈ ວ່າມັນເຮັດວຽກໄດ້ດີ ໃນຄັ້ງທຳອິດ!.

ໂຟໂນກຣາຟ ຄື “ພໍ່ເຖົ້າຂອງພໍ່ເຖົ້າ” ຂອງທຸກສິ່ງ ທີ່ເຮົາໃຊ້ຟັງເພງ ໃນປັດຈຸບັນ ຫາກບໍ່ມີການປະດິດນີ້ ເຮົາຈະບໍ່ມີ ແຜ່ນສຽງ, ຊີດີ ຫຼືແມ້ແຕ່ ໄຟລ໌ດິຈິຕອລ ຄືກັນກັບ MP3 ແລະ ບໍລິການສະຕຣີມ ຄືກັນກັບ ສະປໍຕິຟາຍ ເອດີສັນ ໄດ້ສອນເຮົາ ວິທີ “ຈັບ” ສຽງ ແລະ ຮັກສາມັນໄວ້ ຕະຫຼອດໄປ.

ຫຼອດໄຟແກ້ວ ໃຊ້ງານໄດ້ຈິງ (The Practical Incandescent Light Bulb)

ໂທມັດ ເອດີສັນ ພ້ອມ ຫຼອດໄຟຂາວ ທີ່ລາວປະດິດ ຈາກປີ 1883 (Thomas Edison (1847–1931) with his invented white light bulbs from 1883).

ຄວາມເຊື່ອທົ່ວໄປ ທີ່ຜິດ ຄືເອດີສັນ “ຄິດຄົ້ນ” ຫຼອດໄຟ ຄວາມຈິງແລ້ວ ນັກວິທະຍາສາດຄົນອື່ນໆ ໄດ້ພະຍາຍາມ ສ້າງໄຟຟ້າ ມາເປັນເວລາຫຼາຍທົດສະວັດ ແນວໃດກໍ່ຕາມ ຫຼອດໄຟຂອງພວກເຂົາ ບໍ່ແພງເກີນໄປ ກໍ່ດັບໄວ ພາຍໃນສອງສາມນາທີ ຫຼືສະຫວ່າງຫຼາຍ ຈົນສາມາດໃຊ້ ໄດ້ພຽງແຕ່ນອກເຮືອນ (ຄືກັນກັບໄຟຖະໜົນ) ຄວາມສະຫຼາດ ຂອງເອດີສັນ ຄືການເຮັດຫຼອດໄຟ ທີ່ໃຊ້ງານໄດ້ຈິງ ພາຍໃນເຮືອນ.

ສິ່ງທ້າທາຍທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ຄື “ໄສ້ຫຼອດ” — ເສັ້ນລວດນ້ອຍໆ ພາຍໃນຫຼອດ ທີ່ເຫງື່ອງເມື່ອໄຟຟ້າ ໄປເຖິງ ເອດີສັນ ຕ້ອງການວັດຖຸ ທີ່ສາມາດເຫງື່ອງ ໄດ້ດົນນານ ໂດຍບໍ່ລະລາຍ ຫຼືແຕກ ລາວ ແລະ ທີມງານຂອງລາວ ໄດ້ທົດລອງ ວັດຖຸແຕກຕ່າງກັນ ຫຼາຍກວ່າ 6,000 ຊະນິດ! ພວກເຂົາໄດ້ລອງ ພລາຕິນຳ, ໄມ້ກ໊ອກ, ເຈ້ຍ ແລະ ແມ້ແຕ່ ຜົມ ຈາກໜວດ ຂອງໝູ່ຄົນໜຶ່ງ.

ໃນທີ່ສຸດ ໃນປີ 1879 ພວກເຂົາໄດ້ພົບວ່າ ເສັ້ນດ້າຍຝ້າຍ ທີ່ຖືກເຜົາໄໝ້ ໃຊ້ງານໄດ້ ປະມານ 13.5 ຊົ່ວໂມງ ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາໄດ້ຄົ້ນພົບວ່າ ໄມ້ໄຜ່ ທີ່ຖືກເຜົາໄໝ້ ສາມາດໃຊ້ໄດ້ ດົນນານກວ່າ 1,200 ຊົ່ວໂມງ!.

ເອດີສັນ ຍັງຮັບຮູ້ວ່າ ເພື່ອໃຫ້ຫຼອດໄຟເຮັດວຽກໄດ້ ຕ້ອງບໍ່ມີ ອົກຊີເຈນ ຢູ່ພາຍໃນມັນ ຫາກມີອົກຊີເຈນ ໄສ້ຫຼອດ ຈະຕິດໄຟ ແລະ ໄໝ້ໄໝ້ ທັນທີ ລາວໄດ້ໃຊ້ ປັ໊ມສູນຍາກາດ ດູດອາກາດທັງໝົດ ອອກຈາກຫຼອດແກ້ວ ເຮັດໃຫ້ໄສ້ຫຼອດ ເຫງື່ອງ (ເຫງື່ອງແດງ) ໂດຍບໍ່ໄໝ້.

ການປະດິດນີ້ ໄດ້ປ່ຽນແປງ ຈັງຫວະຂອງຊີວິດມະນຸດ ຢ່າງແທ້ຈິງ ກ່ອນຫຼອດໄຟ ຄົນເຂົ້ານອນ ເມື່ອຕາເວັນຕົກ ເພາະທຽນ ແລະ ໂຄມນ້ຳມັນ ມືດມົວ ແລະ ອັນຕະລາຍ ດ້ວຍຫຼອດໄຟ “ຄືນ” ໄດ້ກາຍເປັນ ເວລາສຳລັບ ການອ່ານ, ການເຮັດວຽກ ແລະ ການສັງສັນ.

ລະບົບການແຈກຢາຍ ພະລັງງານໄຟຟ້າ (The Electric Power Distribution System)

ຮູບແຕ້ມ ຂອງສະຖານີ ພາລ໌ສະຕຣີດ (A sketch of the Pearl Street Station).

ການມີຫຼອດໄຟ ເປັນສິ່ງທີ່ດີ ແຕ່ມັນບໍ່ມີປະໂຫຍດ ຫາກທ່ານບໍ່ມີວິທີ ສຽບປັ໊ກມັນ! ເອດີສັນ ໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າ ເພື່ອຂາຍຫຼອດໄຟຂອງລາວ ລາວຕ້ອງສ້າງລະບົບ ທັງໝົດ ເພື່ອສົ່ງໄຟຟ້າ ໄປສູ່ບ້ານເຮືອນ ຂອງຄົນ ນີ້ອາດເປັນ ໂຄງການທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ຂອງລາວ.

ໃນປີ 1882 ເອດີສັນ ໄດ້ເປີດ ສະຖານີ ພາລ໌ສະຕຣີດ ໃນ ນະຄອນນິວຢອກ ມັນເປັນ ໂຮງງານໄຟຟ້າ ສູນກາງ ອັນທຳອິດຂອງໂລກ ລາວໄດ້ອອກແບບ ເຄື່ອງກຳເນີດໄຟຟ້າ (ທີ່ລາວເອີ້ນວ່າ “ໄດນາໂມ”), ສາຍໄຟໃຕ້ດິນ, ຟິວ ແລະ ແມ້ແຕ່ ມິເຕີໄຟຟ້າ ເພື່ອຕິດຕາມ ວ່າຄົນໃຊ້ໄຟຟ້າ ຫຼາຍປານໃດ.

ນີ້ນຳໄປສູ່ ການແຂ່ງຂັນ ທີ່ມີຊື່ສຽງ ຮູ້ຈັກກັນວ່າ “ສົງຄາມກະແສໄຟຟ້າ” ເອດີສັນ ໃຊ້ ກະແສໄຟຟ້າກົງ (DC) ເຊິ່ງໄຫຼໄປໃນທິດທາງດຽວ ຄູ່ແຂ່ງຂອງລາວ ຈອຣ໌ຈ ເວສທິງເຮົາສ໌ (ໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນ ໂດຍ ນິໂຄລາ ເທສລາ ຜູ້ອັດສະລິຍະ) ໄດ້ສົ່ງເສີມ ກະແສໄຟຟ້າສະຫຼັບ (AC) ໃນຂະນະທີ່ AC ໃນທີ່ສຸດ ໄດ້ກາຍເປັນມາດຕະຖານ ສຳລັບພະລັງງານ ໄລຍະໄກ ເພາະມັນມີປະສິດທິພາບ ຫຼາຍກວ່າ ວຽກຂອງເອດີສັນ ໄດ້ວາງພື້ນຖານ ໃຫ້ກັບໂຄງຂ່າຍໄຟຟ້າສະໄໝໃໝ່ ທີ່ໃຫ້ພະລັງງານ ແກ່ຄອມພິວເຕີ, ຕູ້ເຢັນ ແລະ ໂທລະສັບ ຂອງເຮົາ ໃນປັດຈຸບັນ.

ກ້ອງຖ່າຍພາບເຄື່ອນໄຫວ (ຄິເນໂຕກຣາຟ) (The Motion Picture Camera (Kinetograph)

ສະຕູດິໂອ ແບລັກມາຣີອາ ສ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນທັນວາ 1892 ມັນມີຫຼັງຄາ ທີ່ເປີດອອກໄດ້ ແລະ ສາມາດໝູນ ເພື່ອຮັບແສງແດດ ດິກສັນ ໄດ້ເອີ້ນມັນວ່າ “ໃຫ້ຜົນອັນດີເລີດທີ່ສຸດ ຕໍ່ກັບຮູບເງົາ” (Photograph of Thomas Edison’s film studio (the first in the world), the Black Maria, ca. 1893–1900).

ຮູບຖ່າຍປະຊາສຳພັນ ຂອງຊາຍຄົນໜຶ່ງ ກຳລັງໃຊ້ ເອດີສັນ ຄິເນໂຕໂຟນ, ປະມານປີ 1895 ທ່ານສາມາດເຫັນ ຫູຟັງ ທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ໄປຫາ ໂຟໂນກຣາຟ ພາຍໃນຕູ້ (Publicity photograph of man using Edison Kinetophone, ca. 1895).

ຫາກທ່ານມັກເບິ່ງຮູບເງົາ ຫຼືວິດີໂອ YouTube ທ່ານຕ້ອງຂອບໃຈເອດີສັນ ໃນທ້າຍຊຸມປີ 1880 ເອດີສັນ ໄດ້ສົນໃຈ ໃນການສ້າງອຸປະກອນ ທີ່ “ເຮັດໃຫ້ຕາ ຄືກັນກັບໂຟໂນກຣາຟ ເຮັດໃຫ້ຫູ”.

ເອດີສັນ ແລະ ຜູ້ຊ່ວຍຂອງລາວ ວິລລຽມ ດິກສັນ ໄດ້ພັດທະນາ ຄິເນໂຕກຣາຟ ກ້ອງໜັກ ທີ່ສາມາດຖ່າຍຊຸດຮູບພາບ ຢ່າງໄວ ໃສ່ແຖບຟິມຍາວ ເພື່ອເບິ່ງ “ຮູບເງົາ” ເຫຼົ່ານີ້ ຄົນໃຊ້ ຄິເນໂຕສະໂຄບ — ຕູ້ໄມ້ ທີ່ມີຮູເບິ່ງ ຢູ່ເທິງສຸດ ທ່ານຈະປ່ອຍຫຼຽນລົງ, ເບິ່ງຜ່ານຮູ ແລະ ເຫັນຮູບເງົາສັ້ນໆ ຂອງຄົນເຕັ້ນລຳ, ຊົກມວຍ ຫຼືແມ້ແຕ່ຈາມ!.

ເອດີສັນ ໄດ້ສ້າງ ສະຕູດິໂອຮູບເງົາ ອັນທຳອິດຂອງໂລກ ຢູ່ ເວສ໌ອໍເຣນຈ໌, ນິວເຈີຊີ ມັນເປັນອາຄານນ້ອຍໆ ຫຸ້ມດ້ວຍເຈ້ຍນ້ຳມັນດຳ ໄດ້ຮັບສະໜານາມວ່າ “ແບລັກມາຣີອາ” ອາຄານທັງໝົດ ຢູ່ເທິງແກນໝູນ ເພື່ອໃຫ້ມັນສາມາດໝູນ ຕາມຕາເວັນ ຮັບປະກັນວ່າ ມີແສງພຽງພໍ ສຳລັບການຖ່າຍຮູບເງົາ ຕະຫຼອດເວລາ.

ໃນຂະນະທີ່ຮູບເງົາ ຍຸກຕົ້ນ ຂອງເອດີສັນ ມີຄວາມຍາວ ພຽງແຕ່ປະມານ 30 ວິນາທີ ແລະ ບໍ່ມີສຽງ ພວກມັນ ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ຂອງອຸດສາຫະກຳຮູບເງົາ ມູນຄ່າຫຼາຍພັນລ້ານໂດລາ ລາວໄດ້ຊ່ວຍປ່ຽນ “ຮູບເຄື່ອນໄຫວ” ຈາກຄວາມຢາກຮູ້ຢາກເຫັນ ທາງວິທະຍາສາດ ໃຫ້ກາຍເປັນ ຮູບແບບຄວາມບັນເທີງ ລະດັບໂລກ.

ໂຄງສ້າງສົ່ງສັນຍານ ຄາບອນ (The Carbon Transmitter)

ພາບຂອງ ອາເລັກຊານເດີ ເກຣແຮມ ແບລ (Portrait of Alexander Graham Bell).

ອາເລັກຊານເດີ ເກຣແຮມ ແບລ ໄດ້ຄິດຄົ້ນ ໂທລະສັບ ແຕ່ສະບັບຕົ້ນ ອ່ອນຫຼາຍ ທ່ານຕ້ອງຮ້ອງໃສ່ ໃນມັນ ຈຶ່ງຈະຖືກໄດ້ຍິນ ແລະ ທ່ານບໍ່ສາມາດ ລົມກັບຄົນ ທີ່ຢູ່ໄກຫຼາຍ.

ໃນປີ 1877 ແລະ 1878 ເອດີສັນ ໄດ້ພັດທະນາ ໂຄງສ້າງສົ່ງສັນຍານຄາບອນ (ຫຼືເອີ້ນວ່າ ໄມໂຄຣໂຟນຄາບອນ) ລາວໄດ້ໃຊ້ ພາຊະນະນ້ອຍໆ ຂອງເມັດຄາບອນ ທີ່ຖືກອັດ ເມື່ອທ່ານເວົ້າ ຄື້ນສຽງ ໄດ້ກົດໃສ່ຄາບອນ ປ່ຽນຄວາມຕ້ານທານໄຟຟ້າ ຂອງມັນ ນີ້ສ້າງ ສັນຍານໄຟຟ້າ ທີ່ແຮງກວ່າຫຼາຍ ທີ່ສາມາດເດີນທາງ ໄລຍະໄກ ຜ່ານສາຍໄຟ.

ໂຄງສ້າງສົ່ງສັນຍານຄາບອນ ຂອງເອດີສັນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ໂທລະສັບ ເປັນເຄື່ອງມືທີ່ໃຊ້ງານໄດ້ຈິງ ສຳລັບທຸລະກິດ ແລະ ການໃຊ້ງານສ່ວນຕົວ ຕາມຄວາມຈິງແລ້ວ ຮູບແບບຕ່າງໆ ຂອງໄມໂຄຣໂຟນຄາບອນ ຂອງລາວ ຖືກໃຊ້ໃນໂທລະສັບ ຈົນເຖິງຊຸມປີ 1980! ນີ້ຍັງເປັນເຫດຜົນ ທີ່ເຮົາເວົ້າວ່າ “ຮາໂລ” ເມື່ອເຮົາຮັບໂທລະສັບ — ເອດີສັນ ຄືຜູ້ທີ່ສະເໜີ ຄຳນັ້ນ ໃຫ້ເປັນຄຳທັກທາຍ ມາດຕະຖານ.

ໝໍ້ໄຟອາຄາລີນ ຊະນິດເກັບພະລັງງານ (The Alkaline Storage Battery)

ຕໍ່ມາໃນຊີວິດຂອງລາວ ເອດີສັນ ໄດ້ໃຊ້ເວລາ ເກືອບ 10 ປີ ເຮັດວຽກ ໃນການສ້າງໝໍ້ໄຟ ທີ່ດີກວ່າ ໃນເວລານັ້ນ ໝໍ້ໄຟກົດຕະກົ່ວ (ຄືກັນກັບໃນລົດ ໃນປັດຈຸບັນ) ໜັກຫຼາຍ ແລະ ໃຊ້ອາຊິດ ທີ່ສາມາດຮົ່ວ ແລະ ທຳຄວາມເສຍຫາຍ ໃຫ້ສິ່ງຂອງ.

ເອດີສັນ ຢາກສ້າງ ໝໍ້ໄຟ ສຳລັບລົດໄຟຟ້າ ແທ້ຈິງແລ້ວ ລົດໄຟຟ້າ ນິຍົມຫຼາຍ ໃນຕົ້ນຊຸມປີ 1900! ລາວຢາກໄດ້ ໝໍ້ໄຟ ທີ່ເບົາກວ່າ, ທົນທານກວ່າ ແລະ ມີພະລັງແຮງກວ່າ.

ຫຼັງຈາກການທົດລອງ ຫຼາຍພັນຄັ້ງ ລາວໄດ້ສ້າງ ໝໍ້ໄຟອາຄາລີນ ຊະນິດເກັບພະລັງງານ ໃນຂະນະທີ່ລົດ ທີ່ໃຊ້ນ້ຳມັນເບັນຊິນ ໃນທີ່ສຸດ ໄດ້ນິຍົມ ຫຼາຍກວ່າ ລົດໄຟຟ້າ ໃນເວລານັ້ນ ໝໍ້ໄຟອາຄາລີນ ຂອງເອດີສັນ ໄດ້ປະສົບຄວາມສຳເລັດ ຢ່າງໜ້າອັດສະຈັນ ພວກມັນຖືກໃຊ້ ໃນໂຄມໄຟບໍ່ແຮ່, ສັນຍານລົດໄຟ ແລະ ແມ້ແຕ່ ເຮືອດຳນ້ຳຍຸກຕົ້ນ ເພາະພວກມັນ ເຊື່ອຖືໄດ້ຫຼາຍ.

ຫ້ອງທົດລອງ ເວສ໌ອໍເຣນຈ໌ ແລະ ຟອດໄມຢາສ໌ (West Orange and Fort Myers Labs)

ຫຼັງຈາກເມຍຄົນທຳອິດ ຂອງລາວ ແມຣີ ໄດ້ເສຍຊີວິດ ເອດີສັນ ໄດ້ຊື້ບ້ານ ຊື່ວ່າ “[ເກລັນມອນ]https://kids.kiddle.co/Glenmont)” ໃນ ເວສ໌ອໍເຣນຈ໌, ນິວເຈີຊີ ນີ້ເປັນຂອງຂວັນແຕ່ງງານ ສຳລັບເມຍຄົນທີສອງ ຂອງລາວ ມີນາ ຄູ່ຜົວເມຍ ໄດ້ໃຊ້ເວລາລະດູໜາວ ຢູ່ບ້ານ ທີ່ພວກເຂົາຊື້ ໃນ ຟອດໄມຢາສ໌, ຟລໍຣິດາ

ເອດີສັນ ໄດ້ເຮັດວຽກໜັກ ຕໍ່ໄປ ບໍ່ວ່າລາວຈະອາໄສຢູ່ໃສ ໃນຟອດໄມຢາສ໌ ລາວໄດ້ໂຟກັດໃສ່ ຢາງທຳມະຊາດ ລາວ ແລະ ໝູ່ຂອງລາວ ເຮັນຣີ ຟອດ ແລະ ຮາເວ ໄຟຣ໌ສະໂຕນ ໄດ້ເລີ່ມ ຫ້ອງທົດລອງ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເອດີສັນ ຢາກປູກພືດ ທີ່ສາມາດເຮັດຢາງໄດ້ ດ້ວຍວິທີນີ້ ອາເມຣິກາ ຈະບໍ່ຕ້ອງອາໄສ ປະເທດອື່ນ ສຳລັບມັນ

ໃນລະຫວ່າງ ສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 1 ເອດີສັນ ໄດ້ສະເໜີ ການສ້າງຄະນະກຳມະການ ວິທະຍາສາດ ແລະ ອຸດສາຫະກຳ ກຸ່ມນີ້ ຈະໃຫ້ຄຳແນະນຳ ແລະ ເຮັດ ການຄົ້ນຄວ້າ ໃຫ້ ທະຫານສະຫະລັດອາເມຣິກາ ລາວໄດ້ນຳພາ ຄະນະທີ່ປຶກສາ ກອງທັບເຮືອ ໃນປີ 1915

ຊີວິດຄອບຄົວ ຂອງເອດີສັນ (Edison’s Family Life)

ໂທມັດ ເອດີສັນ ໄດ້ແຕ່ງງານ ກັບແມຣີ ສະຕິວເວລ ໃນປີ 1871 ພວກເຂົາມີລູກ ນຳກັນ 3 ຄົນ:

ມາຣິອອນ ເອສະແຕລ ເອດີສັນ (ຊື່ຫຼິ້ນ “ດອດ”)
ໂທມັດ ອາລ໌ວາ ເອດີສັນ ຈູເນຍ (ຊື່ຫຼິ້ນ “ແດຊ”)
ວິລລຽມ ເລສລີ ເອດີສັນ

ແມຣີ ສະຕິວເວລ ໄດ້ເສຍຊີວິດ ໃນປີ 1884 ຕອນນາງອາຍຸໄດ້ 29 ປີ

ຕອນລາວອາຍຸໄດ້ 39 ປີ ເອດີສັນ ໄດ້ແຕ່ງງານ ກັບເມຍຄົນທີສອງ ຂອງລາວ ມີນາ ມິນເລີ ນາງອາຍຸໄດ້ 19 ປີ ໃນຕອນນັ້ນ ພວກເຂົາມີລູກ 3 ຄົນ:

ແມດເດີລິນ ເອດີສັນ
ຊາລສ໌ ເອດີສັນ (ຜູ້ຕໍ່ມາ ໄດ້ກາຍເປັນ ຜູ້ວ່າການ ຂອງນິວເຈີຊີ)
ທີໂອດໍ ມິນເລີ ເອດີສັນ

ປີສຸດທ້າຍ ແລະ ມໍລະດົກ (Final Years and Legacy)

ເອດີສັນ ຍັງເຄື່ອນໄຫວ ໃນທຸລະກິດ ແມ້ໃນຊ່ວງປີສຸດທ້າຍ ຂອງລາວ ລາວໄດ້ຊ່ວຍພັດທະນາ ທາງລົດໄຟລາກາວານນາ ລາວຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຕອນທີ່ມັນເລີ່ມ ແລະ ແມ້ແຕ່ຂັບລົດໄຟ ໄມລ໌ທຳອິດ ຂອງມັນ

ໂທມັດ ອາລ໌ວາ ເອດີສັນ ໄດ້ເສຍຊີວິດ ໃນວັນທີ 18 ຕຸລາ 1931 ລາວເສຍຊີວິດ ຈາກບັນຫາ ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບ ພະຍາດເບົາຫວານ ລາວຖືກຝັງໄວ້ ຢູ່ຫຼັງບ້ານ “ເກລັນມອນ” ຂອງລາວ

ຄຳເວົ້າອັນມີຊື່ສຽງ ຂອງໂທມັດ ເອດີສັນ (Famous Quotes by Thomas Edison)

ທີມງານ Laopedia ບໍ່ສາມາດຄັດລອກ ຄຳເວົ້າໂດຍກົງ ຂອງເອດີສັນ ໄດ້ ແຕ່ສາມາດອະທິບາຍ ຄວາມໝາຍຂອງແຕ່ລະຄຳເວົ້າ ໃຫ້ໄດ້ປະມານນີ້:

ໂອກາດ ມັກຖືກພາດ ໂດຍຄົນສ່ວນໃຫຍ່ ເພາະມັນປອມຕົວ ເປັນວຽກທີ່ຕ້ອງອອກແຮງ “Opportunity is missed by most people because it is dressed in overalls and looks like work.”
ອັດສະລິຍະ ມັກເປັນພຽງແຕ່ ຄົນທີ່ມີພອນສະຫວັນ ທີ່ໄດ້ເຮັດການບ້ານ ຂອງຕົນເອງທັງໝົດ “A genius is often merely a talented person who has done all of his or her homework.”
ຫາກເຮົາທຸກຄົນ ເຮັດສິ່ງທີ່ເຮົາສາມາດເຮັດໄດ້ແທ້ໆ ເຮົາຈະຕົກຕະລຶງ ກັບຕົນເອງແທ້ໆ “If we all did the things we are really capable of doing, we would literally astound ourselves.”
ລາວເຄົາລົບ ຄົນທີ່ມີແນວຄິດດຽວ ແຕ່ໄປເຖິງເປົ້າໝາຍ ຫຼາຍກວ່າ ຄົນທີ່ມີພັນແນວຄິດ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ເຮັດຫຍັງ “I have more respect for the fellow with a single idea who gets there than for the fellow with a thousand ideas who does nothing.”
ໂລກບໍ່ໄດ້ເປັນໜີ້ ໃຜເລີຍ ແຕ່ທຸກຄົນເປັນໜີ້ ບາງຢ່າງຕໍ່ໂລກ “The world owes nothing to any man, but every man owes something to the world.”

ຂໍ້ມູນໜ້າສົນໃຈ ກ່ຽວກັບໂທມັດ ເອດີສັນ (Interesting Facts About Thomas Edison)

ພໍ່ຂອງໂທມັດ ແຊມມຽວລ ອອກເດັນ ເອດີສັນ ຈູເນຍ ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມ ການປະທ້ວງ ຕໍ່ຕ້ານການປົກຄອງ ຂອງອັງກິດ ໃນ ອາເມຣິກາເໜືອ ຫຼັງຈາກການປະທ້ວງ ລາວໄດ້ຍ້າຍໄປ ອາເມຣິກາ ບ່ອນທີ່ໂທມັດເກີດ
ເອດີສັນ ເຊື່ອວ່າ ການໄດ້ຍິນທີ່ບໍ່ດີ ຂອງລາວ ແທ້ຈິງແລ້ວ ຊ່ວຍໃຫ້ລາວ ໂຟກັດໄດ້ດີຂຶ້ນ
ຕອນເປັນເດັກ ເອດີສັນ ຖືກເອີ້ນວ່າ “ອານ”
ຕອນໂທມັດອາຍຸໄດ້ 15 ປີ ລາວໄດ້ເລີ່ມພິມ ໜັງສືພິມ ຢູ່ເທິງ ທາງລົດໄຟ ແກຣນ໌ທຣັງ ມັນຖືກເອີ້ນວ່າ ແກຣນ໌ທຣັງເຮຣາລດ໌
ລູກສອງຄົນທຳອິດ ຂອງເອດີສັນ ມີຊື່ຫຼິ້ນ ທີ່ໄດ້ແຮງບັນດານໃຈ ຈາກສັນຍານ ໂທລະເລກ: “ດອດ” ແລະ “ແດຊ”
ນິໂຄລາ ເທສລາ ໄດ້ເຮັດວຽກ ໃຫ້ໂທມັດ ເອດີສັນ ໄລຍະສັ້ນໜຶ່ງ
ໂທມັດ ເອດີສັນ ບາງຄັ້ງ ຖືກເອີ້ນວ່າ “ພ່ໍມົດແຫ່ງເມນໂລພາກ”
ໃນວັນທີ 31 ທັນວາ 1879 ຫ້ອງທົດລອງເມນໂລພາກ ໄດ້ຖືກເປີດໄຟ ດ້ວຍໄຟຟ້າ ເປັນຄັ້ງທຳອິດ
ເອດີສັນ ມັກອ່ານ ແລະ ທ່ອງ ບົດກະວີ
ເອດີສັນ ເຖິງກັບເຮັດອຸປະກອນ ເພື່ອຂ້າ ແມງໄມ້ສາບ ໂດຍໃຊ້ ໄຟຟ້າ
ພິພິທະພັນ ເຮັນຣີ ຟອດ ອ້າງວ່າ ມີລົມຫາຍໃຈສຸດທ້າຍ ຂອງໂທມັດ ເອດີສັນ ຢູ່ໃນ ຫຼອດທົດລອງ

ລຳດັບເຫດການ ໃນຊີວິດ ຂອງໂທມັດ ເອດີສັນ (Timeline of Thomas Edison’s Life)

ນີ້ຄືວັນທີສຳຄັນ ບາງອັນ ໃນຊີວິດ ແລະ ວຽກງານ ຂອງໂທມັດ ເອດີສັນ:

1847: ເກີດ ໃນວັນທີ 11 ກຸມພາ ຢູ່ ໄມລານ, ໂອໄຮໂອ
1854: ຄອບຄົວຂອງລາວ ຍ້າຍໄປ ພອດຮິວຣອນ, ມິຊິແກນ
ປະມານ 1859: ເລີ່ມເຮັດວຽກ ຂາຍໜັງສືພິມ ແລະ ລູກກວາດ ຢູ່ເທິງລົດໄຟ
ຕົ້ນຊຸມປີ 1860: ກາຍເປັນ ພະນັກງານໂທລະເລກ
1869: ໄດ້ຮັບສິດທິບັດ ຄັ້ງທຳອິດ ຂອງລາວ ສຳລັບເຄື່ອງບັນທຶກ ຄະແນນສຽງໄຟຟ້າ ຍ້າຍໄປ ນະຄອນນິວຢອກ
ຕົ້ນຊຸມປີ 1870: ສ້າງໂຮງງານ ຢູ່ ນິວອາກ, ນິວເຈີຊີ ເຮັດວຽກ ໃນການປັບປຸງ ໂທລະເລກ
1876: ເປີດຫ້ອງທົດລອງ ອັນມີຊື່ສຽງ ຂອງລາວ ໃນເມນໂລພາກ, ນິວເຈີຊີ
1877: ຄິດຄົ້ນ ໂຟໂນກຣາຟ ເຄື່ອງທຳອິດ ທີ່ບັນທຶກ ແລະ ຫຼິ້ນສຽງ
1878: ຊ່ວຍກໍ່ຕັ້ງ ບໍລິສັດ ເອດີສັນ ອີເລັກທຣິກ ໄລທ໌
1879: ສະແດງໃຫ້ເຫັນ ຫຼອດໄຟແກ້ວ ທີ່ໃຊ້ໄດ້ດົນນານ ສຳເລັດ (21 ຕຸລາ)
1880: ໄດ້ຮັບສິດທິບັດ ສຳລັບລະບົບ ໄຟຟ້າສ່ອງແສງ ຂອງລາວ
1882: ເປີດ ສະຖານີ ພາລ໌ສະຕຣີດ ໃນນະຄອນນິວຢອກ ນີ້ເປັນ ໂຮງງານໄຟຟ້າ ສູນກາງ ອັນທຳອິດຂອງໂລກ
1887: ເປີດຫ້ອງທົດລອງ ເວສ໌ອໍເຣນຈ໌ ທີ່ໃຫຍ່ກວ່າ ໃນນິວເຈີຊີ
ທ້າຍຊຸມປີ 1880 – ຊຸມປີ 1890: ພັດທະນາ ຄິເນໂຕກຣາຟ (ກ້ອງ) ແລະ ຄິເນໂຕສະໂຄບ (ເຄື່ອງເບິ່ງ) ສຳລັບຮູບເງົາ
1892: ບໍລິສັດ ເອດີສັນ ເຈເນຣັລ ອີເລັກທຣິກ ໄດ້ລວມກັບ ອີກບໍລິສັດໜຶ່ງ ເພື່ອສ້າງ ເຈເນຣັລ ອີເລັກທຣິກ (GE)
ຕົ້ນຊຸມປີ 1900: ເຮັດວຽກ ໃນການເຮັດ ໝໍ້ໄຟຊາຈໄດ້ ທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້
1914: ໂຮງງານຂອງລາວ ໃນເວສ໌ອໍເຣນຈ໌ ໄດ້ຮັບຄວາມເສຍຫາຍ ຢ່າງໜັກ ຈາກໄຟໄໝ້ ແຕ່ລາວໄດ້ສ້າງມັນຄືນ ຢ່າງໄວ
1914-1918: ເຮັດວຽກ ໃນໂຄງການປ້ອງກັນ ໃຫ້ກອງທັບເຮືອ ສະຫະລັດອາເມຣິກາ ໃນລະຫວ່າງ ສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 1
1931: ເສຍຊີວິດ ໃນວັນທີ 18 ຕຸລາ ຢູ່ເວສ໌ອໍເຣນຈ໌, ນິວເຈີຊີ

ຮູບພາບອື່ນໆ

ຫ້ອງທົດລອງ ເມນໂລພາກ ຂອງເອດີສັນ ຖືກສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ ທີ່ກຣີນຟິວດວິນລາຈ ຢູ່ ພິພິທະພັນ ເຮັນຣີ ຟອດ ໃນເດຍບອນ, ມິຊິແກນ (Upstairs at Thomas Edison’s Menlo Park Laboratory (replica buildings constructed in 1929 in Greenfield Village). Note the organ against the back wall).

ຫຼອດໄຟ ອັນທຳອິດ ທີ່ປະສົບຄວາມສຳເລັດ ຂອງໂທມັດ ເອດີສັນ ຖືກໃຊ້ ໃນການສາທິດ ໃນທີ່ສາທາລະນະ ຢູ່ເມນໂລພາກ, ທັນວາ 1879 (Thomas Edison’s first lightbulb which was used in a demonstration at Menlo Park…).

ສິດທິບັດສະຫະລັດ #223898: ໄຟຟ້າ-ໂຄມໄຟ ອອກໃຫ້ ໃນວັນທີ 27 ມັງກອນ 1880 (Light bulb patent application. Photolithography reproduction).

ເຮືອອົບພະຍົນລຳໃໝ່ ຂອງບໍລິສັດ ໂອຣີກອນ ເຣວເຣົາ ແອນ ເນວິເກຊັນ ຊື່ໂຄລຳເບຍ ເປັນເຮືອລຳທຳອິດ ທີ່ໃຊ້ ຫຼອດໄຟແກ້ວ ຂອງເອດີສັນ ໃນປີ 1880 (This photograph was dated between 1900 and 1907. Since Columbia existed only between 1880 and 1907, this photograph was therefore published before January 1, 1923. I partially restored and cropped this photograph in a image editing program).

ມີນາ ເມຍຂອງເອດີສັນ ໃນປີ 1906 (Mina Edison, née Mina Miller, second wife of American inventor Thomas Alva Edison (1847-1931)).

ການສະແດງອັນຟຸ່ມເຟືອຍ ຂອງໄຟຟ້າ ໄດ້ກາຍເປັນ ລັກສະນະໜຶ່ງ ຂອງງານສາທາລະນະ ຢ່າງໄວ ຄືກັນກັບ ໃນຮູບນີ້ ຈາກງານ ເທັນເນສຊີ ເຊັນເທັນນຽວ ເອັກສະໂປຊິຊັນ ປີ 1897 (Pyramid Parthenon).

ຫຸ້ນ ຂອງບໍລິສັດ ເອດີສັນ ສະຕໍເຣດ ແບັດເຕີຣີ ອອກໃຫ້ ໃນວັນທີ 19 ຕຸລາ 1903 (Share of the Edison Storage Battery Company, issued 19. October 1903).

ຈາກຊ້າຍ ໄປຂວາ: ເຮັນຣີ ຟອດ, ໂທມັດ ເອດີສັນ ແລະ ຮາເວ ໄຟຣ໌ສະໂຕນ ຄູ່ຮ່ວມທຸລະກິດ ສາມຄົນ ຂອງບໍລິສັດ ເອດີສັນ ໂບຕານິກ ຣີເສີຊ (Henry Ford, Thomas Edison, and Harvery Firestone; The three partners in the Edison Botanic Research Corporation).

ງານວາງສະແດງ ໂທມັດ ເອ. ເອດີສັນ ອິນດັສທຣີສ໌ ພາກໝໍ້ໄຟ ພື້ນຖານ ປີ 1915 (Thomas A. Edison Industries Exhibit, Detail of Section Devoted to Primary Battery; June 16, 1915; {18.400/30} (jpg)).

ເຮັນຣີ ຟອດ, ໂທມັດ ເອດີສັນ ແລະ ຮາເວ ໄຟຣ໌ສະໂຕນ ຕາມລຳດັບ ຟອດໄມຢາສ໌, ຟລໍຣິດາ, 11 ກຸມພາ 1929 (A photograph of Henry Ford, Thomas Alva Edison, and Harvey Samuel Firestone- the fathers of modernity).

ພາບຂອງເອດີສັນ ໂດຍອາບຣາຮາມ ອາຊິບອລ ແອນເດີສັນ (1890), ຫໍພາບບຸກຄົນແຫ່ງຊາດ (Thomas Alva Edison).

ສະແຕມ ລະນຶກ ໂທມັດ ເອດີສັນ ອອກໃຫ້ ໃນປີ 1947 ໃນໂອກາດຄົບຮອບ 100 ປີ ວັນເກີດ ຂອງລາວ (Thomas Edison 3-cent 1947 issue U.S. stamp, released to mark the 100th anniversary of his birth).

ຮູບປັ້ນ ໂທມັດ ເອດີສັນ ຕອນເປັນໜຸ່ມ ຂ້າງທາງລົດໄຟ ໃນພອດຮິວຣອນ, ມິຊິແກນ (A statue of a young Thomas Edison in front of the Blue Water Bridge, Port Huron, Michigan).

ເອດີສັນ ໃນປີ 1915 (Автограф и фотопортрет Томаса Альвы Эдисона, американского изобретателя. 1915).

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: ຈາກເວັບໄຊ https://www.kiddle.co/