ການແຕ່ງງານ (Marriage) ແມ່ນຫຍັງ?

ການແຕ່ງງານ (Marriage) ແມ່ນເມື່ອຄົນສອງຄົນມາຢູ່ຮ່ວມກັນໃນສາຍສຳພັນພິເສດ. ໃຫ້ຄິດວ່າມັນຄືຄຳໝັ້ນສັນຍາ ຫຼື ສັນຍາລະຫວ່າງກັນ. ຜູ້ຄົນມັກຈະເອີ້ນສິ່ງນີ້ວ່າ “ການສົມລົດ” (Matrimony). ເມື່ອໃຜຜູ້ໜຶ່ງແຕ່ງງານ, ພວກເຮົາເອີ້ນສະພາວະນັ້ນວ່າ “ການເປັນຄູ່ສົມລົດ” (Wedlock). ຫຼາຍຄົນສະຫຼອງການແຕ່ງງານດ້ວຍງານລ້ຽງ ຫຼື ເຫດການພິເສດທີ່ເອີ້ນວ່າ “ງານແຕ່ງດອງ” (Wedding).

ເຈົ້າບ່າວຊາວສະກັອດແລນ ແລະ ເຈົ້າສາວຂອງລາວ.

ໂດຍສ່ວນຫຼາຍແລ້ວ, ການແຕ່ງງານແມ່ນການຮ່ວມສາຍສຳພັນລະຫວ່າງຜູ້ຊາຍ ແລະ ຜູ້ຍິງ, ເຊິ່ງຫຼັງຈາກນັ້ນກໍຈະກາຍເປັນຜົວ ແລະ ເມຍ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໃນບາງສະຖານທີ່, ຄົນສອງຄົນທີ່ມີເພດດຽວກັນກໍສາມາດແຕ່ງງານກັນໄດ້. ການແຕ່ງງານທາງແພ່ງ (Civil marriage) ແມ່ນການດຳເນີນການໂດຍເຈົ້າໜ້າທີ່ລັດ ແລະ ບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບສາສະໜາ, ໃນຂະນະທີ່ການແຕ່ງງານທາງສາສະໜາ (Religious marriage) ແມ່ນຈັດຂຶ້ນໂດຍຜູ້ນຳທາງສາສະໜາ ເຊັ່ນ: ພະສົງ ຫຼື ນັກບວດອື່ນໆ.

ປະເພດຂອງການແຕ່ງງານທີ່ພົບເຫັນທົ່ວໄປທີ່ສຸດຄື ການຮ່ວມສາຍສຳພັນຕາມກົດໝາຍລະຫວ່າງຜູ້ຊາຍ ແລະ ຜູ້ຍິງ. ບາງສັງຄົມຍັງຍອມຮັບການມີຜົວຫຼາຍເມຍ (Polygamy) ຫຼື ການມີເມຍຫຼາຍຜົວ (Polyandry). ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ: ໃນປະເທດເຊເນການ, ເກືອບເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງການແຕ່ງງານທັງໝົດແມ່ນກ່ຽວຂ້ອງກັບຄົນຫຼາຍກວ່າສອງຄົນ. ການແຕ່ງງານແບບຊົ່ວຄາວບາງຄັ້ງກໍຖືກເອີ້ນວ່າ “Wedlease”.

ເປັນຫຍັງຄົນຈຶ່ງແຕ່ງງານ

ຜູ້ຄົນເລືອກທີ່ຈະແຕ່ງງານດ້ວຍເຫດຜົນຫຼາຍຢ່າງ, ນີ້ຄືເຫດຜົນຫຼັກໆບາງປະການ:

• ພວກເຂົາຕ້ອງການໃຫ້ຄອບຄົວຂອງພວກເຂົາໄດ້ຮັບການຍອມຮັບຢ່າງເປັນທາງການຕາມກົດໝາຍ.
• ພວກເຂົາຕ້ອງການມີລູກ ແລະ ເຮັດໃຫ້ການສົ່ງຕໍ່ຊັບສິນ ຫຼື ເງິນທອງໃຫ້ລູກເປັນໄປໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນ.
• ພວກເຂົາຕ້ອງການສະແດງຄວາມຮັກຕໍ່ກັນຢ່າງເປັນທາງການ.
• ພວກເຂົາອາດຕ້ອງການສິດໃນການເປັນພົນລະເມືອງໃນລັດ ຫຼື ປະເທດອື່ນ.

ສິດ ແລະ ໜ້າທີ່

ເມື່ອຄົນເຮົາແຕ່ງງານ, ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບສິດ ແລະ ໜ້າທີ່ຕໍ່ກັນ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ອາດລວມເຖິງ:

• ສິດໃນການເຂົ້າຢ້ຽມຄູ່ສົມລົດໃນໂຮງໝໍ ຫຼື ຄຸກ.
• ສິດໃນການຕັດສິນໃຈທີ່ສຳຄັນແທນຄູ່ສົມລົດ ຫາກຝ່າຍໃດຝ່າຍໜຶ່ງບໍ່ສາມາດເຮັດດ້ວຍຕົນເອງໄດ້.
• ຄູ່ສົມລົດທັງສອງມັກຈະຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຮ່ວມກັນຕໍ່ໜີ້ສິນ ຫຼື ພັນທະທາງການເງິນຕ່າງໆຂອງຄູ່.

ການແຕ່ງງານ ແລະ ສາສະໜາ

ການແຕ່ງງານມັກຈະມີດ້ານຈິດວິນຍານຮ່ວມດ້ວຍ. ນອກເໜືອຈາກພາກສ່ວນທາງກົດໝາຍທີ່ລັດຮັບຮູ້ແລ້ວ, ມັກຈະມີພິທີທາງສາສະໜາ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ: ງານແຕ່ງດອງແບບຄຣິດສະຕຽນ ມັກຈະຈັດຂຶ້ນໃນໂບດ.

ສາສະໜາ ແລະ ກົດໝາຍສ່ວນໃຫຍ່ມີກົດລະບຽບກ່ຽວກັບຜູ້ທີ່ສາມາດແຕ່ງງານກັນໄດ້. ຕົວຢ່າງ: ຜູ້ທີ່ມີຄວາມສຳພັນທາງສາຍເລືອດໃກ້ຊິດກັນຫຼາຍ ເຊັ່ນ: ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ, ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຈະບໍ່ສາມາດແຕ່ງງານກັນໄດ້. ກົດລະບຽບນີ້ຊ່ວຍປ້ອງກັນບັນຫາສຸຂະພາບຂອງລູກທີ່ອາດເກີດມາ. ນອກຈາກນີ້, ຜູ້ທີ່ຈະແຕ່ງງານຍັງຕ້ອງມີອາຍຸເຖິງເກນທີ່ກົດໝາຍກຳນົດ.

ໃນສາສະໜາຮິນດູ, ການແຕ່ງງານຖືວ່າສັກສິດຫຼາຍ. ມັນຖືກເບິ່ງວ່າເປັນການຮ່ວມສາຍສຳພັນທີ່ສັກສິດ, ເຊິ່ງປຽບໄດ້ກັບການຮ່ວມສາຍສຳພັນລະຫວ່າງເທບທິດາ “Laxmi” ແລະ ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າ “Narayan”.

ການແຕ່ງງານຂອງຄົນເພດດຽວກັນ

ບາງປະເທດ ແລະ ກຸ່ມສາສະໜາຍັງອະນຸຍາດໃຫ້ຄູ່ຮັກທີ່ມີເພດດຽວກັນສາມາດແຕ່ງງານກັນໄດ້, ເຊິ່ງເອີ້ນວ່າ “ການແຕ່ງງານຂອງຄົນເພດດຽວກັນ” (Same-sex marriage). ປະເທດເນເທີແລນ ເປັນໜຶ່ງໃນປະເທດທຳອິດທີ່ປ່ຽນແປງກົດໝາຍເພື່ອອະນຸຍາດໃຫ້ມີການຮ່ວມສາຍສຳພັນດັ່ງກ່າວ. ປະເທດອື່ນໆທີ່ອະນຸຍາດໃຫ້ມີການແຕ່ງງານຂອງຄົນເພດດຽວກັນ ອາດຈະໃຊ້ຊື່ເອີ້ນທີ່ແຕກຕ່າງກັນອອກໄປ.