ລາຄາແມ່ນຫຍັງ?

ເຈົ້າເຄີຍສົງໄສບໍ່ວ່າສິ່ງຂອງບາງຢ່າງມີລາຄາເທົ່າໃດ? ຄຳວ່າ “ເທົ່າໃດ” ນັ້ນເອງທີ່ເອີ້ນວ່າ ລາຄາ. ລາຄາບອກໃຫ້ເຮົາຮູ້ເຖິງຄຸນຄ່າຂອງສິນຄ້າ (ເຊັ່ນ: ຂອງຫຼິ້ນ ຫຼື ປຶ້ມ) ຫຼື ການບໍລິການ (ເຊັ່ນ: ການຕັດຜົມ ຫຼື ການນັ່ງລົດເມ). ປົກກະຕິແລ້ວ ເຮົາມັກຈະເວົ້າເຖິງລາຄາໃນຮູບແບບຂອງເງິນ.

ລາຄາໝາກໄມ້ຢູ່ຕະຫຼາດໃນອິດສະຣາເອນ

ລາຄາແມ່ນຫຍັງ?

ລອງຈິນຕະນາການເຖິງຍຸກສະໄໝກ່ອນທີ່ຈະມີເງິນໃຊ້. ຄົນເຮົາຕ້ອງແລກປ່ຽນສິ່ງຂອງກັນໂດຍກົງ. ລອງມາເບິ່ງຕົວຢ່າງນີ້:

ການແລກປ່ຽນສິນຄ້າ

ປີເຕີ້ (Peter) ລ້ຽງແກະເພື່ອເອົາຂົນອັນນຸ້ມນວນຂອງມັນ. ສ່ວນຊາລີ (Sally) ລ້ຽງໄກ່ເພື່ອເອົາໄຂ່ສົດ. ເມື່ອລະດູໜາວໃກ້ຈະມາຮອດ, ຊາລີຢາກເຮັດເສື້ອຂົນແກະອຸ່ນໆ.

ນາງຄິດໄລ່ວ່າຕົນເອງຕ້ອງໃຊ້ຂົນແກະຈາກແກະສອງໂຕເພື່ອເຮັດເສື້ອ. ຊາລີຈຶ່ງໄປຫາ ປີເຕີ້ ແລະ ຂໍແລກຂົນແກະ. ປີເຕີ້ ບອກຊາລີວ່າລາວຕ້ອງການຫຍັງເພື່ອເປັນການຕອບແທນສຳລັບຂົນແກະຂອງລາວ. ຊາລີອາດຈະສະເໜີແລກໄຂ່ໄກ່ຂອງນາງກັບຂົນແກະນັ້ນ.

ລາຄາທີ່ບໍ່ໃຊ້ເງິນ

ໃນການແລກປ່ຽນນີ້, “ລາຄາ” ຂອງຂົນແກະ ປີເຕີ້ ກໍຄືຈຳນວນໄຂ່ທີ່ຊາລີມອບໃຫ້ລາວ. ຖ້າ ປີເຕີ້ ຕົກລົງຍອມຮັບໄຂ່ 20 ໜ່ວຍ ເພື່ອແລກກັບຂົນແກະ, ນັ້ນກໍໝາຍຄວາມວ່າ ໄຂ່ 20 ໜ່ວຍ ຄືລາຄານັ້ນເອງ. ສິ່ງນີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ລາຄາສາມາດສະແດງອອກມາໃນຮູບແບບຂອງສິນຄ້າອື່ນໆໄດ້.

ເປັນຫຍັງເຮົາຈຶ່ງໃຊ້ເງິນ?

ການແລກປ່ຽນສິນຄ້າໂດຍກົງ ເຊັ່ນ: ເອົາໄຂ່ແລກກັບຂົນແກະ ອາດຈະເປັນເລື່ອງຍາກ. ຈະເກີດຫຍັງຂຶ້ນຖ້າ ປີເຕີ້ ບໍ່ຕ້ອງການໄຂ່? ຖ້າເປັນແນວນັ້ນ ລາວກໍຈະບໍ່ຍອມແລກຂົນແກະຂອງລາວ. ດັ່ງນັ້ນ “ລາຄາ” ຂອງຂົນແກະໃນຮູບແບບຂອງໄຂ່ ຈຶ່ງເທົ່າກັບສູນສຳລັບຊາລີ.

ເງິນເຮັດໃຫ້ການຊື້ຂາຍງ່າຍຂຶ້ນ

ເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫານີ້, ຄົນເຮົາຈຶ່ງປະດິດສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ ເງິນ. ເງິນເປັນຄືກັບເຄື່ອງມືພິເສດສຳລັບການຊື້ຂາຍ. ມັນອາດຈະເປັນເງິນສົດ ຫຼື ເງິນໃນຮູບແບບດິຈິຕອນກໍໄດ້.

ຖ້າ ປີເຕີ້ ບໍ່ຕ້ອງການໄຂ່, ຊາລີກໍສາມາດຂາຍໄຂ່ຂອງນາງໃຫ້ຄົນອື່ນເພື່ອເອົາເງິນ. ຈາກນັ້ນ, ນາງກໍສາມາດນຳເງິນນັ້ນໄປຫາ ປີເຕີ້. ປີເຕີ້ກໍຈະຍອມຮັບເງິນນັ້ນແລກກັບຂົນແກະຂອງລາວ ເພາະລາວສາມາດນຳເງິນໄປຊື້ສິ່ງໃດກໍໄດ້ທີ່ລາວຕ້ອງການ.

ລາຄາທີ່ໃຊ້ເງິນ

ຈຳນວນເງິນທີ່ ປີເຕີ້ ຮ້ອງຂໍສຳລັບຂົນແກະຂອງລາວ ນັ້ນກໍຄືລາຄາຂອງມັນ. ດັ່ງນັ້ນ, ຖ້າ ປີເຕີ້ ຮ້ອງຂໍເງິນ 50 ໂດລາ ສຳລັບຂົນແກະ, 50 ໂດລາ ນັ້ນກໍຄືລາຄາ. ເງິນເຮັດໃຫ້ການຊື້ ແລະ ຂາຍສິ່ງທີ່ຄົນເຮົາຕ້ອງການ ຫຼື ຢາກໄດ້ນັ້ນງ່າຍຂຶ້ນຫຼາຍ.

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: ຈາກເວັບໄຊ https://www.kiddle.co/