ສະຫຼຸບ
“ບໍ່ຟ້າວກ່ອນ”, “ໄວ້ມື້ອື່ນຈຶ່ງຈະເຮັດ”, “ຂໍອີກ 5 ນາທີ”... ຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານີ້ຄືຄຳເວົ້າຕິດປາກຂອງຄົນທີ່ມີພາວະ "ຜັດວັນປະກັນພຸ່ງ" (Procrastination). ພວກເຮົາທຸກຄົນຕ່າງກໍຮູ້ດີວ່າ ວຽກທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້ານັ້ນສຳຄັນ ແລະ ຕ້ອງຟ້າວເຮັດ ແຕ່ຮ່າງກາຍ ແລະ ສະໝອງພັດມັກຈະຊອກຫາຂໍ້ອ້າງ ເພື່ອເລື່ອນມັນອອກໄປເລື້ອຍໆ ແລ້ວຫັນໄປເຮັດສິ່ງທີ່ສະບາຍກວ່າ ເຊັ່ນ: ການໄຖໂທລະສັບ ຫຼື ເບິ່ງວິດີໂອສັ້ນ. ການຜັດວັນປະກັນພຸ່ງ ບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກການທີ່ເຮົາເປັນຄົນ "ຂີ້ຄ້ານ", ແຕ່ມັນຄືກົນໄກຂອງສະໝອງທີ່ພະຍາຍາມ ຫຼີກເວັ້ນຄວາມຮູ້ສຶກຍາກ ແລະ ເຄັ່ງຕຶງ ຂອງວຽກນັ້ນໆ. ຫາກທ່ານຢາກປ່ຽນແປງຕົນເອງ ແລະ ເລີ່ມລົງມືເຮັດວຽກທັນທີ, ມື້ນີ້ເຮົາຈະມາແນະນຳ "ກົດ 2 ນາທີ" (The 2-Minute Rule) ເຊິ່ງເປັນເຄັດລັບລະດັບໂລກຈາກປຶ້ມ Atomic Habits…
“ບໍ່ຟ້າວກ່ອນ”, “ໄວ້ມື້ອື່ນຈຶ່ງຈະເຮັດ”, “ຂໍອີກ 5 ນາທີ”… ຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານີ້ຄືຄຳເວົ້າຕິດປາກຂອງຄົນທີ່ມີພາວະ “ຜັດວັນປະກັນພຸ່ງ” (Procrastination). ພວກເຮົາທຸກຄົນຕ່າງກໍຮູ້ດີວ່າ ວຽກທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້ານັ້ນສຳຄັນ ແລະ ຕ້ອງຟ້າວເຮັດ ແຕ່ຮ່າງກາຍ ແລະ ສະໝອງພັດມັກຈະຊອກຫາຂໍ້ອ້າງ ເພື່ອເລື່ອນມັນອອກໄປເລື້ອຍໆ ແລ້ວຫັນໄປເຮັດສິ່ງທີ່ສະບາຍກວ່າ ເຊັ່ນ: ການໄຖໂທລະສັບ ຫຼື ເບິ່ງວິດີໂອສັ້ນ.
ການຜັດວັນປະກັນພຸ່ງ ບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກການທີ່ເຮົາເປັນຄົນ “ຂີ້ຄ້ານ”, ແຕ່ມັນຄືກົນໄກຂອງສະໝອງທີ່ພະຍາຍາມ ຫຼີກເວັ້ນຄວາມຮູ້ສຶກຍາກ ແລະ ເຄັ່ງຕຶງ ຂອງວຽກນັ້ນໆ.
ຫາກທ່ານຢາກປ່ຽນແປງຕົນເອງ ແລະ ເລີ່ມລົງມືເຮັດວຽກທັນທີ, ມື້ນີ້ເຮົາຈະມາແນະນຳ “ກົດ 2 ນາທີ” (The 2-Minute Rule) ເຊິ່ງເປັນເຄັດລັບລະດັບໂລກຈາກປຶ້ມ Atomic Habits ຂອງ James Clear ທີ່ຊ່ວຍດັດນິໄສນີ້ໄດ້ຢ່າງໄດ້ຜົນ ແລະ ງ່າຍດາຍທີ່ສຸດ.
ກົດ 2 ນາທີ ຄືອັນໃດ?
ຫຼັກການຂອງກົດ 2 ນາທີ ມີການແບ່ງວິທີການນຳໃຊ້ ອອກເປັນ 2 ຮູບແບບຫຼັກ ຕາມລັກສະນະຂອງວຽກ ດັ່ງນີ້:
ຮູບແບບທີ 1: ຖ້າວຽກນັ້ນໃຊ້ເວລາເຮັດບໍ່ເກີນ 2 ນາທີ “ໃຫ້ເຮັດທັນທີ”
ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ ມີວຽກເລັກໆ ນ້ອຍໆ ຫຼາຍຢ່າງທີ່ເຮົາມັກຈະຜັດມື້ຜັດວັນ ເພາະຄິດວ່າ “ໄວ້ເຮັດຍາມໃດກໍໄດ້”. ແຕ່ການສະສົມວຽກເລັກໆ ເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະກາຍເປັນສິ່ງທີ່ມາແຍກພະລັງສະໝອງຂອງເຮົາໂດຍບໍ່ຮູ້ໂຕ.
- ຕົວຢ່າງ: ການລ້າງຈານຫຼັງກິນເຂົ້າອີ່ມ, ການເອົາຜ້າໃສ່ກະຕ່າ, ການຕອບອີເມລສັ້ນໆ, ຫຼື ການເກັບມ້ຽນຕຽງນອນຕອນຕື່ນເຊົ້າ.
- ວິທີປັບໃຊ້: ຫາກວຽກໃດໜຶ່ງແລ່ນເຂົ້າມາ ແລະ ທ່ານປະແລ້ວວ່າ ມັນໃຊ້ເວລາເຮັດບໍ່ເກີນ 120 ວິນາທີ “ຫ້າມຄິດ, ຫ້າມເລື່ອນ, ໃຫ້ລຸກຂຶ້ນເຮັດທັນທີ” ເພາະມັນຈະໃຊ້ເວລາເຮັດໜ້ອຍກວ່າເວລາທີ່ທ່ານນັ່ງຜັດວັນປະກັນພຸ່ງອີກ.
ຮູບແບບທີ 2: ຫາກເປັນວຽກໃຫຍ່ “ໃຫ້ເລີ່ມຕົ້ນເຮັດພຽງແຕ່ 2 ນາທີກ່ອນ”
ສາເຫດທີ່ເຮົາບໍ່ຍອມເລີ່ມເຮັດວຽກໃຫຍ່ໆ (ເຊັ່ນ: ການຂຽນລາຍງານ, ການອ່ານປຶ້ມເຫຼັ້ມໜາ, ຫຼື ການອອກກຳລັງກາຍ) ຍ້ອນສະໝອງຮູ້ສຶກວ່າ ມັນເປັນພາລະທີ່ໜັກໜ່ວງ ແລະ ຕ້ອງໃຊ້ພະລັງງານຫຼາຍ. ກົດ 2 ນາທີຈະມາຊ່ວຍ “ຫຼອກສະໝອງ” ໂດຍການຍ່ອຍເປົ້າໝາຍໃຫ້ເຫຼືອພຽງແຕ່ 2 ນາທີທຳອິດ.
- ຈາກການຕັ້ງເປົ້າວ່າ: “ຈະອ່ານປຶ້ມໃຫ້ໄດ້ 1 ບົດ” ➡️ ໃຫ້ປ່ຽນເປັນ: “ຈະເປີດປຶ້ມອ່ານພຽງແຕ່ 1 ໜ້າ”
- ຈາກການຕັ້ງເປົ້າວ່າ: “ຈະໄປແລ່ນອອກກຳລັງກາຍ 1 ຊົ່ວໂມງ” ➡️ ໃຫ້ປ່ຽນເປັນ: “ຈະລຸກຂຶ້ນມານຸ່ງຊຸດ ແລະ ມັດເຊືອກເກີບກິລາ”
- ຈາກການຕັ້ງເປົ້າວ່າ: “ຈະຂຽນບົດລາຍງານໃຫ້ແລ້ວ 5 ໜ້າ” ➡️ ໃຫ້ປ່ຽນເປັນ: “ຈະເປີດຄອມພິວເຕີແລ້ວຂຽນບົດນຳພຽງແຕ່ 2 ແຖວ”
ເປັນຫຍັງກົດນີ້ຈຶ່ງໄດ້ຜົນ? (ຈິດວິທະຍາເບື້ອງຫຼັງ)
ທ່ານ James Clear ໄດ້ອະທິບາຍວ່າ “ສິ່ງທີ່ຍາກທີ່ສຸດ ບໍ່ແມ່ນການເຮັດວຽກໃຫ້ແລ້ວ, ແຕ່ມັນຄືການເລີ່ມຕົ້ນເຮັດ 2 ນາທີທຳອິດ”.
ເມື່ອເຮົາເລີ່ມຕົ້ນລົງມືເຮັດສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງແລ້ວ ມັນຈະເກີດ “ແຮງເມື່ອຍ” (Momentum) ທາງຈິດວິທະຍາ. ເມື່ອທ່ານໄດ້ເປີດປຶ້ມອ່ານໄປແລ້ວ 1 ໜ້າ, ສະໝອງຈະຮູ້ສຶກວ່າ “ເອີ, ອ່ານຕໍ່ອີກຈັກໜ້ອຍກໍໄດ້ບໍ່”. ເມື່ອທ່ານໄດ້ມັດເຊືອກເກີບແລ້ວ, ທ່ານກໍຈະຍ່າງອອກໄປແລ່ນເອງໂດຍອັດຕະໂນມັດ.
ກົດ 2 ນາທີ ບໍ່ໄດ້ຄາດຫວັງໃຫ້ທ່ານເຮັດວຽກນັ້ນໃຫ້ສຳເລັດໃນ 2 ນາທີ, ແຕ່ມັນອອກແບບມາເພື່ອ “ສ້າງນິໄສໃນການເລີ່ມຕົ້ນ”. ເພາະຫາກທ່ານບໍ່ເລີ່ມຕົ້ນ, ທ່ານກໍຈະບໍ່ມີວັນເຮັດມັນໄດ້ສຳເລັດ.
ເຕັກນິກເພີ່ມເຕີມເພື່ອຄວາມສຳເລັດ
- “ຢ່າກົດດັນຕົນເອງ”: ໃນຊ່ວງທຳອິດ ຫາກໝົດເວລາ 2 ນາທີແລ້ວທ່ານຢາກຢຸດເຮັດ ກໍໃຫ້ຢຸດໄດ້ເລີຍ ບໍ່ມີຄວາມຜິດ. ສິ່ງສຳຄັນຄືການເຝິກໃຫ້ຮ່າງກາຍ “ລຸກຂຶ້ນເຮັດ” ໃຫ້ເປັນຄວາມຊິນກ່ອນ.
- “ນັບ 1 ຫາ 3 ແລ້ວລຸກເລີຍ”: ເມື່ອຄິດໄດ້ວ່າຈະເຮັດຫຍັງ, ໃຫ້ນັບ 1, 2, 3 ໃນໃຈ ແລ້ວເອົາໂຕເອງອອກຈາກບ່ອນນັ່ງທັນທີ ໂດຍບໍ່ປ່ອຍໃຫ້ສະໝອງມີເວລາຊອກຂໍ້ອ້າງ.
ສະນັ້ນ, ໂລກຜັດວັນປະກັນພຸ່ງ ຈະກາຍເປັນເລື່ອງອະດີດ ຫາກທ່ານເຂົ້າໃຈວ່າ “ການເຮັດໜ້ອຍໜຶ່ງ ຍັງດີກວ່າການບໍ່ໄດ້ເຮັດຫຍັງເລີຍ”. ການເປັນຄົນທີ່ປະສົບຄວາມສຳເລັດ ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າພວກເຂົາມີພະລັງວິເສດ, ແຕ່ພວກເຂົາພຽງແຕ່ເກັ່ງໃນການພາໂຕເອງຜ່ານ 2 ນາທີທຳອິດໄປໃຫ້ໄດ້.