ພະຍາງ (Syllable) ແມ່ນຫຍັງ?

ພະຍາງ (Syllable) ແມ່ນໜ່ວຍສຽງພື້ນຖານໃນຄຳສັບ. ເວລາທີ່ເຈົ້າເວົ້າຄຳສັບໜຶ່ງ, ເຈົ້າມັກຈະແບ່ງມັນອອກເປັນສ່ວນນ້ອຍໆເຫຼົ່ານີ້. ໃຫ້ຄິດວ່າມັນເປັນການປ່ອຍສຽງອອກມາເທື່ອດຽວໂດຍບໍ່ມີການຢຸດ. ທຸກຄຳສັບ, ບໍ່ວ່າຈະສັ້ນ ຫຼື ຍາວ, ລ້ວນແຕ່ມີຢ່າງໜ້ອຍໜຶ່ງພະຍາງ.

ພະຍາງສາມາດແບ່ງອອກເປັນພາກສ່ວນຕ່າງໆເຊັ່ນ: ຕົວຫຼັກ (body) ແລະ ຕົວສະກົດ (coda).

ໃນທາງພາສາສາດ (Linguistics), ໂຄງສ້າງຂອງພະຍາງສາມາດແບ່ງອອກໄດ້ເປັນສ່ວນຫຼັກໆ ເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈວ່າສຽງໃນພະຍາງໜຶ່ງນັ້ນປະກອບຂຶ້ນມາໄດ້ແນວໃດ. ໂດຍທົ່ວໄປ, ພະຍາງໜຶ່ງປະກອບດ້ວຍ 2 ສ່ວນຫຼັກຄື: ສ່ວນຕົ້ນ (Onset) ແລະ ສ່ວນທ້າຍ (Rhyme).

ສ່ວນ Rhyme ນີ້ເອງທີ່ແບ່ງອອກເປັນ Body (ບາງຄັ້ງເອີ້ນວ່າ Nucleus) ແລະ Coda.

ນີ້ແມ່ນການອະທິບາຍລາຍລະອຽດແຕ່ລະສ່ວນ:

1. ໂຄງສ້າງພື້ນຖານ (The Core Structure)

• Onset (ສ່ວນຕົ້ນ): ແມ່ນພະຍັນຊະນະ (Consonant) ທີ່ຢູ່ໜ້າສຽງສະຫຼະ. ບາງພະຍາງອາດຈະບໍ່ມີສ່ວນຕົ້ນເລີຍກໍໄດ້.
• Rhyme (ສ່ວນທ້າຍ/ພາກສ່ວນສຳຜັດ): ເປັນພາກສ່ວນຫຼັກຂອງພະຍາງ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍ:
  • Nucleus (ແກນ/ຕົວຫຼັກ): ປົກກະຕິແລ້ວແມ່ນສຽງສະຫຼະ (Vowel). ນີ້ແມ່ນສຽງທີ່ດັງທີ່ສຸດໃນພະຍາງ ແລະ ເປັນສິ່ງທີ່ຂາດບໍ່ໄດ້.
  • Coda (ຕົວສະກົດ): ແມ່ນພະຍັນຊະນະທີ່ຢູ່ຫຼັງສຽງສະຫຼະ. ພະຍາງອາດຈະບໍ່ມີ Coda ກໍໄດ້ (ຖ້າລົງທ້າຍດ້ວຍສຽງສະຫຼະ ຈະເອີ້ນວ່າ “Open Syllable”).

2. ການແບ່ງແບບ Body ແລະ Coda

ໃນບາງທິດສະດີທາງພາສາສາດ, ພະຍາງຍັງສາມາດແບ່ງອອກໄດ້ອີກຮູບແບບໜຶ່ງເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈງ່າຍຂຶ້ນຄື:

• Body (ຕົວຮ່າງ/ສ່ວນຫຼັກ): ແມ່ນການຮວມເອົາ Onset + Nucleus ເຂົ້າກັນ.
  • ຕົວຢ່າງ: ໃນຄຳວ່າ “Cat” (/kæt/):
    • Onset ຄື /k/
    • Nucleus ຄື /æ/
    • ດັ່ງນັ້ນ, Body ກໍຄື /kæ/ (ສ່ວນເລີ່ມຕົ້ນໄປຈົນຮອດສຽງສະຫຼະ).
• Coda (ຕົວສະກົດ): ແມ່ນສຽງພະຍັນຊະນະທີ່ປິດທ້າຍພະຍາງ.
  • ໃນຄຳວ່າ “Cat” (/kæt/):
    • Coda ຄື /t/.

ຕົວຢ່າງໃຫ້ເຫັນພາບ:

ຄຳສັບ	Onset (ສ່ວນຕົ້ນ)	Nucleus (ແກນ)	Coda (ຕົວສະກົດ)	Body (Onset + Nucleus)
Cat	/k/	/æ/	/t/	/kæ/
Run	/r/	/ʌ/	/n/	/rʌ/
Go	/g/	/oʊ/	–	/goʊ/
At	–	/æ/	/t/	/æ/

ສະຫຼຸບ

• ຖ້າເຈົ້າເບິ່ງພະຍາງເປັນ Body + Coda: ເຈົ້າກຳລັງແບ່ງພະຍາງອອກເປັນ “ສ່ວນຕົ້ນທີ່ລວມເອົາສະຫຼະ” ກັບ “ຕົວສະກົດ”.
• ການແບ່ງແບບນີ້ມີປະໂຫຍດຫຼາຍໃນການສຶກສາເລື່ອງການສຳຜັດ (Rhyme) ໃນບົດກະວີ ເພາະຄຳທີ່ສຳຜັດກັນ ມັກຈະມີ Rhyme (Nucleus + Coda) ທີ່ຄືກັນນັ້ນເອງ.

ຄຳສັບສາມາດມີຈຳນວນພະຍາງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ:

• Monosyllables: ແມ່ນຄຳສັບທີ່ມີພະຍາງດຽວ, ເຊັ່ນ: “cat” ຫຼື “run”.
• Polysyllables: ແມ່ນຄຳສັບທີ່ມີຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງພະຍາງ, ເຊັ່ນ: “basket” (ສອງພະຍາງ) ຫຼື “computer” (ສາມພະຍາງ).

ພະຍາງເປີດ ແລະ ພະຍາງປິດ ແມ່ນຫຍັງ?

ພະຍາງສາມາດຖືກອະທິບາຍວ່າເປັນ “ພະຍາງເປີດ” ຫຼື “ພະຍາງປິດ”, ຂຶ້ນຢູ່ກັບວ່າສຽງທ້າຍຂອງມັນເປັນແນວໃດ:

• ພະຍາງເປີດ (Open syllable): ສິ້ນສຸດດ້ວຍສຽງສະຫຼະ. ຕົວຢ່າງ: “py” ໃນຄຳວ່າ “happy” (Hap-py) ແມ່ນພະຍາງເປີດ.
• ພະຍາງປິດ (Closed syllable): ສິ້ນສຸດດ້ວຍສຽງພະຍັນຊະນະ. “hap” ໃນຄຳວ່າ “happy” (Hap-py) ແມ່ນພະຍາງປິດ.

ພວກເຮົາສາມາດໃຊ້ “C” ແທນສຽງພະຍັນຊະນະ (Consonant) ແລະ “V” ແທນສຽງສະຫຼະ (Vowel) ເພື່ອສະແດງຮູບແບບພະຍາງ:

• ພະຍາງເປີດມັກຈະຢູ່ໃນຮູບແບບ CV (ພະຍັນຊະນະ-ສະຫຼະ).
• ພະຍາງປິດມັກຈະຢູ່ໃນຮູບແບບ CVC (ພະຍັນຊະນະ-ສະຫຼະ-ພະຍັນຊະນະ).

ສິ່ງທີ່ສຳຄັນທີ່ຕ້ອງຈື່ກໍຄື ຮູບແບບ C ແລະ V ເຫຼົ່ານີ້ອ້າງອີງເຖິງ “ສຽງ”, ບໍ່ແມ່ນຕົວອັກສອນສະເໝີໄປ. ຕົວຢ່າງ: “th” ໃນພາສາອັງກິດແມ່ນໜຶ່ງສຽງພະຍັນຊະນະ, ເຖິງວ່າມັນຈະເປັນສອງຕົວອັກສອນກໍຕາມ.

ຕົວຢ່າງຂອງພະຍາງໃນຄຳສັບພາສາອັງກິດ

ມາເບິ່ງຄຳສັບພາສາອັງກິດທົ່ວໄປ ແລະ ແບ່ງມັນອອກຕາມພະຍາງ ແລະ ຮູບແບບສຽງ:

ຄຳສັບທີ່ມີພະຍາງດຽວ:

• Cat (CVC) – ລົງທ້າຍດ້ວຍພະຍັນຊະນະ, ຈຶ່ງເປັນພະຍາງປິດ.
• House (CVC) – ລົງທ້າຍດ້ວຍພະຍັນຊະນະ, ເປັນພະຍາງປິດ.
• The (CV) – ລົງທ້າຍດ້ວຍສຽງສະຫຼະ, ເປັນພະຍາງເປີດ.
• Like (CVC) – ລົງທ້າຍດ້ວຍພະຍັນຊະນະ, ເປັນພະຍາງປິດ.
• Run (CVC) – ລົງທ້າຍດ້ວຍພະຍັນຊະນະ, ເປັນພະຍາງປິດ.

ຄຳສັບທີ່ມີສອງພະຍາງຂຶ້ນໄປ:

• Basket (2 ພະຍາງ: Bas-ket; CVC-CVC)
• Doctor (2 ພະຍາງ: Doc-tor; CVC-CVC)
• Happy (2 ພະຍາງ: Hap-py; CVC-CV)
• Computer (3 ພະຍາງ: Com-pu-ter; CVC-CCV-CVC) – ສ່ວນ “pu” ອອກສຽງຄື “pyuu”, ເຊິ່ງເປັນສຽງພະຍັນຊະນະ-ພະຍັນຊະນະ-ສະຫຼະ.
• Merciful (3 ພະຍາງ: Mer-ci-ful; CVC-CV-CVC)
• Pronunciation (5 ພະຍາງ: Pro-nun-ci-a-tion; CCV-CVC-CV-V-CVC)

ພະຍາງລັກສອນ (Syllabary) ແມ່ນຫຍັງ?

ບາງພາສາບໍ່ໄດ້ໃຊ້ຕົວອັກສອນ (Alphabet) ທີ່ແຕ່ລະຕົວແທນໃຫ້ສຽງດຽວ. ແຕ່ລະບົບການຂຽນຂອງພວກເຂົາໃຊ້ເຄື່ອງໝາຍທີ່ແທນພະຍາງທັງໝົດ. ລະບົບການຂຽນແບບນີ້ເອີ້ນວ່າ ພະຍາງລັກສອນ (Syllabary).

ຕົວຢ່າງທີ່ດີກໍຄື ພາສາຍີ່ປຸ່ນ ຊຶ່ງໃຊ້ລະບົບທີ່ເອີ້ນວ່າ “Kana”. ໃນ Kana, ແຕ່ລະສັນຍະລັກແທນໜຶ່ງພະຍາງ, ເຊັ່ນ: “ka”, “ki”, “ku”, “ke”, “ko”, ແທນທີ່ຈະເປັນພຽງຕົວອັກສອນດຽວຄື “k” ຫຼື “a”.

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: ຈາກເວັບໄຊ https://www.kiddle.co/